De Engelse Bulldog vindt zijn oorsprong in het begin van onze jaartelling. De rassen waaruit hij is ontstaan waren de Mastiff of Alaunt en de mysterieuze Talbot. De Mastiff is een tegenwoordig bekende Molosser, maar over de Talbot is alleen bekend dat het een witte hond was die bekend stond om zijn grote hoofd, korte schedel met een krachtige voorhand en een onbevreesd karakter, en die zijn "prooi" niet meer losliet totdat hij de overwinnaar was.
In die tijd was het huidige ras niet bekend onder de naam Engelse Bulldog. Pas rond 1576 werd er geschreven over de zogenaamde Bandogge en omstreeks 1630 werd er melding gemaakt van de Bulldoggen als ras dat het meest geschikt was voor het zogeheten Bullbaiting.

Volgens een oude kroniek is Bullbaiting ontstaan toen graaf William Warren, in 1209 twee stieren zag vechten om een koe, totdat de hond van een plaatselijke slager zich hier inmengde en een stier aanviel. De stier raakte in paniek en vluchtten het dorp in, met in zijn kielzog de hond die maar bleef aanvallen. De graaf was zo enthousiast over dit schouwspel dat hij de slagers opdracht gaf af en toe een wilde stier beschikbaar te stellen teneinde deze vorm van "sport" voort te zetten. Een bijkomende gedachte was, dat het vlees van een stier die gestorven was in een gevecht malser en smakelijker zou zijn.

Niet alleen stieren werden gebruikt voor het vechten, maar ook beren, apen, leeuwen, dassen en ratten waren zijn tegenstanders, evenals soortgenoten. Het belangrijkste was echter veruit het Bullbaiting, vandaar ook de specifieke bouw die daarvoor benodigd was en die nu nog terug te vinden is in de raskenmerken van de Engelse Bulldog: Laag van bouw, met als doel dat de stier met neerwaarts gebogen hoofd over de hond zou stoten, die daardoor minder kans liep om gewond te raken. Zwaarder in de voorhand dan in de achterhand, zodat wanneer hij de stier had vastgebeten, het zwaartepunt het dichts bij de kop zou zitten, waardoor de hond door de middelpuntvliedende kracht minder snel los te schudden was. Breed in de front, waardoor er een grote mate van stabiliteit werd verkregen. Ruime huid met veel plooien, zodat beschadiging van inwendige organen tot een minimum werd beperkt bij aanraking van de horens van de stier. De achterbenen wat langer dan de verkorte voorbenen; hierdoor wordt de sprongcapaciteit vergroot; Lay-back (sterk terug liggende neus), zodat de hond vrij kon ademhalen terwijl hij de stier vast had in het zachte vlees; Turn-up (opgebogen onderkaak), die als functie had een steviger beet in de stier te verkrijgen, zodat afschudden de wond aan de stier alleen maar groter maakte, waardoor de stier uiteindelijk zou sterven aan het grote bloedverlies; 

Grote moed, vastberadenheid en een hoge pijngrens, karaktereigenschappen die waarschijnlijk ontleed zijn aan de Talbot en noodzakelijk waren om het gevecht met de stier aan te kunnen gaan, alhoewel ook wel eens de hond het onderspit moest delven. 

Alle bovengenoemde typische raskenmerken zijn alleen kenmerken die nodig waren voor het zogenaamde Bullbaiting. Deze wrede sport werd in 1835 in Engeland verboden. De Engelse Bulldog werd hierdoor met uitsterven bedreigd. Enkele liefhebbers van het ras hebben het behouden door te selecteren op zachtaardige honden indien nodig, een moedig karakter toonden. Enkele bekende en vaak afgebeelde Bulldoggen uit die tijd waren Crib en Rosa (1817), Lucy (1834), Ch. British Monarch (1884-1892) en Ch. Pugilist (rond 1900). Crib en Rosa worden ook wel gezien als de vader en moeder van de huidige Engelse Bulldog.

Of de huidige Bulldog nog gebruikt zou kunnen worden voor zijn oorspronkelijke werk is maar zeer de vraag. De Bulldoggen van nu zijn zeer zachtaardig. Zijn enigszins burgerlijke aard, zijn angstvallig vasthouden aan gewoonten en zijn sentimenteel maar bovenal trouw karakter maken hem tot een zeer aanbevelenswaardige huisgenoot.

De Bulldog is een achondroplas. Hoofdzakelijk de schedel is verkort, de pijpbeenderen in veelminder mate. Daar de achondroplasie een recessief (bij overerving alleen dan aan het licht tredend, als zij niet door andere eigenschappen overheerst worden) erfelijke afwijking is, blijken de Bulldoggen voor deze eigenschap zuiver te zijn geworden.

De Bulldog is herhaaldelijk gebruikt om gewaardeerde eigenschappen (bijvoorbeeld moed) in andere rassen te brengen, onder andere bij de Franse Bulldog, Boston Terrier, Boxer, Staffordshire Bull Terrier, Bullmastiff en de Argentijnse Dog.

De Bulldog is een typische tentoonstellingshond geworden, een ras met typische uiterlijke kenmerken. Bij het fokken dient met te voorkomen dat deze uiterlijke kenmerken in het extreme worden doorgefokt. De hond moet kracht blijven uitstralen.

In 1875 werd in Engeland de Bulldog Club Inc. opgericht. Dit was de eerste vereniging voor Engelse Bulldogen in de wereld.